Het leven van Fulco (Harrie) van der Heijden stond voor een groot deel in het teken van taal, onderwijs en mensen. Zo’n veertig familieleden kwamen zaterdag 19 september bijeen in de Abdij van Berne om zijn bijzondere levensverhaal te herdenken. Hij vertrok in 1932 als norbertijn naar India en vertaalde als eerste de grote en de kleine catechismus in het Hindi.
Van Middelrode naar India en weer terug
Harrie werd in 1903 als vijfde van elf kinderen geboren in ’t Woud in Middelrode. In 1924 trad hij toe tot de Abdij van Berne, waar hij de kloosternaam Fulco kreeg. In 1932 vertrok hij naar India en in Jabalpur maakte hij zich het Sanskriet, Hindi en Engels eigen. Hij gaf les en werd uiteindelijk rector van de St. Aloysius High School in Jabalpur, opgericht door de norbertijnen. In 1946 keerde hij terug naar Nederland, waar hij in Gemert en Eindhoven lesgaf in theologie, filosofie, Grieks en Engels.
Leraar, vertaler en familievriend
Ook binnen zijn familie speelde Fulco een belangrijke rol. Ger van den Oetelaar herinnert zich hoe zijn heeroom na de oorlog mensen hielp die wilden emigreren. “Velen wilden naar Canada, Australië en Nieuw-Zeeland verhuizen. Daarom schreef Fulco het leerboek ‘Emigrant, leer Engels’. Ook vertaalde hij zo’n honderd boeken en tientallen artikelen via zijn eigen vertaalbureau. Voor zijn familie was hij een geleerde: we keken tegen hem op. Ook trouwde hij onze ouders, doopte kinderen en stimuleerde jongeren om te studeren.”
Tegelijkertijd herinneren familieleden zich zijn humor. Volgens Anton Hoevenaars kwam hij geregeld een uur voor het eten op bezoek. Als er dan te weinig soep was, luidde zijn advies: “Gooi er maar wat water bij!” Sjaan van Hasselt-Sanders vult aan: “Als hij ons bezocht, dronk hij graag een borrel en rookte zelf gedraaide sigaretten. Als hij weer weg was, dan telden wij als kinderen de peuken!”
Liefde voor taal en dialect
Fulco schreef onder het pseudoniem ‘Has van Rukven’ volksverhalen in smeuïg dialect voor het weekblad ‘De Brug’. Binnen zijn omgeving stond hij ook bekend als ‘Bosje’. Cor Swanenberg koestert warme herinneringen aan hem: “We deelden onze liefde voor taal en dialect. Hij inspireerde mij om in het dialect te gaan zingen.” Fulco wilde zijn columns graag in boekvorm bundelen. Op 13 juni 1987 reikte Cor hem het eerste exemplaar uit in ‘De Proatstal’. Een uur later werd Fulco onwel en overleed ter plekke aan een hartaanval. “Dat was onvoorstelbaar en heel verdrietig”, aldus Cor.
Zijn werk leeft voort in India
Tijdens de familiebijeenkomst werd ook stilgestaan bij het werk van de huidige generatie norbertijnen in India. Anja Bekkers vertelt hoe zij zich met hart en ziel inzetten voor kwalitatief goed onderwijs, gezondheidszorg, sociale voorzieningen en mogelijkheden voor werk en inkomen. “Daarmee is Fulco’s inzet voor onderwijs en ontwikkeling nog altijd actueel, decennia na zijn overlijden. Als Stichting Solidair met India ‘bedelen’ wij nu om geld, zodat de allerarmsten een toekomst krijgen.” Wie het werk voor de allerarmsten wil steunen, kan een bijdrage overmaken op IBAN NL18 RABO 0120 110 660.
Betrokken
Na een rondleiding door de Abdij van Berne werd de bijeenkomst afgesloten met herinneringen, verhalen en ontmoeting in het Proeflokaal van Berne Abdijbier. Zo blijft Fulco van der Heijden niet alleen voortleven als norbertijn en taalkundige, maar vooral als een betrokken familielid die mensen wist te verbinden.
Bron: Solidair met India
Fotografie: Abdij van Berne en Anja Bekkers
